H. Atasoy Yılmaz 'Göndelen' ile Akdağmadeni'nin unutulmaz hikayelerini anlattı

H. Atasoy Yılmaz, gazetecilik hayatının büyük bir kısmını geçirdiği Yozgat'ın Akdağmadeni ilçesine, "Göndelen" adlı kitabıyla bir nevi "dönüş" yapıyor. Yeditepe Yayınevi imzasıyla okuyucuya ulaştırılan 320 sayfalık eser, yazarın doğup büyüdüğü toprağın coğrafyasından insan typolojisine, unutulmaya yüz tutmuş geleneklerden şiirli anılara uzanan geniş bir spektrumu kapsıyor. Kitap, bir anı yazınının ötesinde, bir ilçenin kolektif hafızasını belge niteliğinde bir dille koruma çabası olarak öne çıkıyor.

Eserin adı veren "Göndelen" çayı, Akdağmadeni'nin sadece bir su kaynağı değil, toplumun ortak belleğinin akıp gittiği bir sembol olarak romanın merkezine oturuyor. Yılmaz, kitabın tanıtım metninde "Satır aralarında bir hayatın izleri" diyerek özetlediği bu yolculukta; ilçenin tarihi süreçteki göçleri, taşkınlıklar, yayla kültürü, bozkır masalları ve yerel lehçenin zenginliğini gazeteci bir hassasiyetle, yazar bir duyarlılıkla işliyor. Bölgenin meşhur "Akdağmadeni keçeciliği", geçmişten günümüze uzanan ahşap işçiliği ve tarım ritüelleri, kitabın sayfalarında canlı birer portreye dönüşüyor.

Gazeteci gözüyle bir anı haritası

TRT, Anadolu Ajansı ve uzun yıllar çeşitli ulusal gazetelerde yönetici editörlük yapmış olan H. Atasoy Yılmaz, mesleki deneyimini anlatımına bir "arşiv disiplini" katarak taşıyor. Yazar, kitabın girişinde "Bu kitap bir nostalji yazıtı değil, varlığımızın kökenlerine dair bir sorgulama" diyerek, eserin sadece geçmişe dair bir özlemden değil, kimlik inşasının güncel sorunlarından da beslendiğini vurguluyor. Kitapta yer alan röportajlar, aile albümlerinden seçme fotoğraflar ve yerel basın arşivlerinden derlenen belgeler, öyküye belgesel bir derinlik kazandırıyor.

Yılmaz, geçtiğimiz hafta Akdağmadeni'de düzenlenen kitap tanıtım toplantısında, "Göndelen'in suları kuruduğu yerde kültür de kurur; bu kitap o suluğu yeniden akıtmak için yazıldı" diyerek eserinin yazım motivasyonunu paylaştı. Eser, Yozgat ve çevre illerdeki kültür sanat dernekleri tarafından "bölgesel kimliğin yazılıma dökülmesinde bir referans niteliğinde" değerlendiriliyor.