Fransa'da 'Zorunlu Kimyasal Kastrasyon' Tartışması: Çocuk İstismarına Yeni Önlem mi?

Fransa'da 29 Mayıs 2026'da 11 yaşındaki Lyhanna'nın kaçırılıp öldürülmesiyle sonuçlanan trajedi, ülke genelinde derin bir infiale yol açarken siyasi arenada çocuklara yönelik cinsel suçlarla mücadele yöntemleri tartışılmaya başlandı. Eski İçişleri Bakanı ve Cumhurbaşkanlığı adayı Bruno Retailleau, 10 Haziran Çarşamba günü BFMTV'de yaptığı açıklamalarda, yüksek riskli ve tekrar suç işleme ihtimali yüksek olan suçlular için "kimyasal kastrasyonun" (hadım etme) zorunlu hale getirilmesini önerdi. Retailleau, "Çocuklarımızı bu suçluların avı olarak bırakamayız" sözleriyle önlemin gerekliliğini savundu.

Kimyasal Kastrasyon Nedir ve Mevcut Yasalar Ne Diyor?

Kimyasal kastrasyon, libido baskılayıcı ilaçların hap veya enjeksiyon yoluyla uygulanmasıyla gerçekleştirilen, geri dönüşü mümkün olan geçici bir tedavi yöntemidir. Fransa'da mevcut yasal düzenlemelere göre bu işlem; denetimli serbestlik veya adli takip kapsamında uygulanabilmekte ancak yargıçlar tarafından zorunlu tutulmamaktadır.

Süreç şu an tamamen gönüllülük esasına dayanmaktadır; uzman bir doktorun onayı ve hastanın rızasıyla uygulanır. Ancak tedaviyi reddeden hükümlülerin 3 ile 7 yıl arasında ek hapis cezasıyla karşı karşıya kalabilmesi, pratikte bu seçimi zorlayan bir unsur olarak değerlendirilmektedir.

Uzmanlar Uyarıyor: "Sihirli Bir Çözüm Değil"

Psikiyatristler, bu yöntemin tek başına suç oranlarını düşürmeyeceğini vurguluyor. Psikiyatrist Walter Albardier, kimyasal kastrasyonun ciddi yan etkileri ve kontrendikasyonları olduğunu belirterek, "Bu bir panzehir veya sihirli bir çözüm değil" ifadesini kullandı. Albardier'e göre, pedokriminel eylemlerin büyük çoğunluğu cinsel dürtülerden ziyade şiddet ve yıkıcılık arzusuyla ilgilidir.

Ayrıca, cinsel suç işleyenlerin dörtte birinin reşit olmayan bireyler olduğu gerçeği dikkat çekiyor. Uzmanlar, gelişim çağındaki çocuklara bu tedavinin uygulanmasının fiziksel büyümeyi engelleyebileceği konusunda uyarıyor. Psikiyatrist Guillaume Callery ise tedavinin ancak yoğun bir psikoterapi ile desteklendiğinde anlamlı olacağını, zorlama ile uygulanan bir tedavinin sonuç vermeyeceğini savunuyor.

Tarihsel Başarısızlık: Francis Evrard Vakası

Zorunlu kastrasyon tartışmalarında sıkça hatırlatılan örneklerden biri Francis Evrard vakasıdır. 2007 yılında 5 yaşındaki Enis'i kaçırıp istismar eden Evrard, suç işlediği sırada kimyasal kastrasyon tedavisi görüyordu. Bu durum, ilaçla libido baskılamanın suç tekrarını önlemede her zaman etkili olmadığını kanıtlayan kritik bir örnek olarak literatüre geçti.

Muhalefetten Alternatif Öneriler

Retailleau'nun önerisi siyasi kanatta da tartışmalara yol açtı. Ekologistlerin lideri Marine Tondelier, ülkedeki genel ruh sağlığı sorunlarının göz ardı edildiğini savunurken; Sosyalist Parti İlk Sekreteri Olivier Faure, ilaçtan ziyade teknolojik denetimi önerdi. Faure, suçluların okullara veya kreşlere yaklaşmasını engelleyecek "yaklaşma karşıtı elektronik kelepçelerin" zorunlu tutulmasının daha etkili bir çözüm olduğunu belirtti.

Sosyalist milletvekili Céline Thiébault-Martinez ise tecavüz eyleminin sadece fiziksel bir penetrasyon değil, bir zorlama ve güç kullanımı olduğunu hatırlatarak, kimyasal kastrasyon önerilerinin suçun doğasını anlamaktan uzak olduğunu ifade etti.